Zapalenie kości i stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest chorobą przewlekłą. Jest wyjątkowo częsta u pacjentów starszych, ale może wystąpić również u młodszych pacjentów poprzez mechanizm genetyczny lub, częściej, z powodu wcześniejszych urazów.

Chociaż tradycyjne nauczanie przewiduje, że choroba zwyrodnieniowa stawów dotyczy przede wszystkim chrząstki stawowej, zmiany patofizjologiczne występują również w mazi stawowej, a także w zakresie podstawowych (podchrzęstnej) kości.

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęstszą chorobą układu mięśniowo-szkieletowego, która powoduje ból stawów. Częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem.

Choroba zwyrodnieniowa stawów nie jest choroba śmiertelną, ale może doprowadzić do różnych komplikacji w wyniku umieruchomienia oraz stosowanych leków.

Nie istnieje żaden związek pomiędzy czestotliwością wysępowania choroby a rasą. Choroba zwyrodnieniowa stawów jest równie powszechna u kobiet i mężczyzn w wieku 45-55 lat. Po ukończeniu 55 lat, choroba zwiększa częstość występowania u kobiet w porównaniu z mężczyznami. Podstawe różnice w częstotliwości występowania choroby pomiędzy mężczyźni i kobiety są związane z obszarami ciała dotkniętych przez chorobe zwyrodnieniową.

Pacjenci z chorobą zwyrodnieniową stawów zwykle skarżą się na ból związany bezposrednio z aktywnością. Mimo, że początkowo, odpoczynek łagodzi ból, pacjent w końcu zaczyna cierpieć, nawet gdy jest on w stanie spoczynku. Sztywności poranna, która zwykle trwa krócej niż 30 minut, może być również doświadczana w stawie. Zauważalne stają się: przerywany obrzęk stawów i słabość w kolanach (np. ból mięśnia czworogłowego).

Pierwotne zapalenie kości i stawów, które może być zlokalizowane lub uogólnione, najczęściej jest idiopatyczne, z wyjątkiem rzadkich przypadków, w których uszkodzony gen został uznany za przyczyną rodzinnej postaci choroby.

Wtórna choroba zwyrodnieniowa może być spowodowana przez następujące czynniki: otyłość, poprzedni uraz, zakażenie, zaburzenia ortopedyczne, schorzenia kości.